Bruikbaarheid van QTI

Ik mopper altijd op ongenuanceerde uitspraken over standaarden, maar zelden ben ik er zelf zo de aanleiding voor geweest als bij het bericht op de website van de Digitale Universiteit met als kop:

"Bruikbaarheid van QTI in afgelopen drie jaar niet verbeterd"

(bron)

Aanleiding daarvoor is het verschijnen van een nieuwe versie van de QTI Quickscan die ik voor het eerst in 2003 uitvoerde voor de Digitale Universiteit en nu bijgewerkt heb voor de stand van zaken in 2006. Probleem voor mij was dat de Digitale Universiteit niet wilde weten of QTI beter geworden was in die drie jaar. Ze wilden weten of de directe bruikbaarheid ervan in de systemen die in gebruik zijn binnen de Digitale Universiteit beter geworden is. En de conclusie op die laatste vraag is inderdaad nee.
Maar de titel had net zo goed kunnen zijn:

"Uitwisselbaarheid van toetsmaterialen in afgelopen drie jaar niet verbeterd"

Want dat is eigenlijk de conclusie en die is zeker zo ernstig.
Afgelopen donderdag ging de afsluitende discussie tijdens EduExchange o.a. over de vraag of het erg was als één leverancier een (de-facto) standaard maakte in plaats van dat we dat samen deden. De meningen daarover verschillen (ongeveer fifty-fifty volgens de reacties op stelling 13) maar de vraag bevat een belangrijke veronderstelling. Namelijk dat één leverancier zo'n standaard kan afdwingen. En dat is bij tekstdocumenten of presentaties dan misschien wel het geval, bij toetsmaterialen is dat zeker niet zo. Daar is geen leverancier dominant genoeg om dat te doen. En dan krijg je een patstelling.
Dus als die leveranciers niet dominant genoeg zijn, dan zullen wij als onderwijsinstellingen het moeten regelen. Want anders moeten we hopen dat, net als bij de banken, we op een gegeven moment van hogerhand opgelegd krijgen dat we het moeten laten regelen. En dat lijkt me ook niet handig.
Hoe we dat realiseren interesseert me niets. Ik heb donderdag ook een aantal keer gehoord dat we moeten gaan voor "goed genoeg". Nou, hebben we iets dat "goed genoeg" is en waarmee al die leveranciers er voor kunnen zorgen dat we onze toetsmaterialen van hun systeem A naar jouw systeem B kunnen krijgen? Nee? Dan moeten we dat (laten) maken. Ja? Waarom zorgen we er dan niet voor dat die leveranciers voor koppeling zorgen die goed genoeg is. Waarom stoppen we steeds bij de conclusie dat het nu nog niet zo ver is?