Een Leerkracht hoort niet op Hyves?

Het was een bericht op onderwijsethiek.nl dat een uitdagende titel had: "Leerkracht hoort niet op Hyves". Het artikel verwijst naar een bericht van 23 januari 2008 in het Nederlands Dagblad. Dat artikel was van het soort dat ik normaal gesproken zie en denk 'ja hoor daar gaan we weer'. Maar het bericht op onderwijsethiek.nl haalde er de kernvragen uit, die ik wel weer hun waarde vindt hebben:

"(a) doet het afbreuk aan je professionele gezagsrelatie tot leerlingen en aan je functie van rolmodel als je intieme gegevens over jezelf openbaart? (b) is het essentieel voor hun helpende relatie dat professionals de nodige afstand tot hun cliënten bewaren en geen vriendjes worden? (c) moeten professionals die macht over cliënten uitoefenen, het risico vermijden dat ze hun macht jegens de cliënt misbruiken (bv. op seksueel gebied)? (d) moeten professionals voorkomen dat cliënten macht over hen kunnen uitoefenen (bv. door middel van chantage)?"

(bron)

Als je de vragen op deze manier ziet dan kun je je voorstellen dat je inderdaad voor sommige beroepen (ja, dus ook voor een docent/leerkracht) vindt dat je in ieder geval geen publieke hyves pagina moet maken, of anders eentje met een beperkte hoeveelheid privé informatie. Ik weet het, het klinkt voor mezelf ook als een advies uit de oudheid, maar toch.

Ook heel interessant vond ik de link door naar een christelijke opvoedkundige brochure over hyves.

Het is een folder van het platform Mediawijzer getiteld Hyves, een bijenkorf vol vrienden (PDF!).
Nee, ik heb geen gereformeerde achtergrond, maar ik vind de folder een uitstekend voorbeeld van hoe je een afgewogen advies kunt geven aan ouders over iets dat heel nieuw is. In de folder wordt helder uitgelegd wat Hyves is, waarom jongeren er gebruik van maken, wat positieve kanten zijn, wat risico's zijn, en wat dingen zijn die je als ouder met ze zou willen bespreken.

Raar dat in een folder over Hyves naar de bijbel wordt verwezen? Nee, lijkt me gezien de opstellers ervan en de doelgroep logisch.
Ik heb de dossiers over DVD's, Games, MSN, Mobiele telefoons en Second Life niet gelezen, maar ik vond deze helder. Informatie die op deze wijze gebracht wordt is lijkt me voor alle ouders die zich niet thuis voelen op profielsites de moeite waard om te lezen.